Są maleńkie, bo mają od około 1-2 mm. Następnym rodzajem często występujących kaszaków, są kępki żółte. To płaskie guzki, które najczęściej mają postać kaszaków w kąciku oka. Są dosyć uparte i mogą zająć nawet wszystkie powieki. Rosną wolno i mogą się ze sobą łączyć. Powstają na skutek gromadzenia się Objawy udaru cieplnego u psa. Pierwsze objawy udaru cieplnego u psa mogą przypominać objawy zmęczenia lub wyczerpania organizmu. Pojawia się silne dyszenie i ziajanie oraz poważne osłabienie. Można zaobserwować suchość i zaczerwienienie błon śluzowych oraz obfite ślinienie się, przy pomocy gęstej i lepkiej śliny. Kaszaki na powiekach mogą żyć złośliwe, jeżeli planują znowu owrzodzenie z krwawieniem, mają krzywą barwę lub wielkie, zauważalne naczynka wokół guza. Po chirurgicznym usunięciu kępek żółtych u około 40% pacjentów zmiany pojawiają się na nowo. Lekarz radzi, jak można usunąć kaszak z powieki Oto sposoby: Soda – soda oczyszczona na pchły u psa przynosi natychmiastową ulgę. po ukąszeniu. Nie tylko zmniejsza obrzęk, ale również i stan zapalny, zmniejszając ryzyko wystąpienia infekcji. Wystarczy wymieszać łyżeczkę sody oczyszczonej z kilkoma kroplami wody, aby powstała pasta. Nakładamy. Najczęściej spotykaną zmianą torbielowatą u psów jest cysta łojowa, znana także jako kaszak u psa. Kaszak u psa to cysta prawdziwa, otoczona torebką, powstałą ze zdeformowanego gruczołu łojowego. Kaszak u psa tworzy się, gdy ujście gruczołu łojowego nie jest drożne; niekiedy dochodzi do jego uszkodzenia lub zatkania. Kaszak – jak wygląda? Kaszak (cysta naskórkowa) to zazwyczaj niewielki, kilkumilimetrowy lub kilkucentymetrowy guzek. Kaszak pod skórą jest przesuwalny względem podłoża, skóra pokrywająca zmianę jest zazwyczaj niezmieniona. Zmiana ta jest często zlokalizowana na twarzy i owłosionej skórze głowy. Czip wszczepiany jest zawsze pod skórę psa, za pomocą specjalnej strzykawki. Zazwyczaj czip znajduje się w okolicy karku po lewej stronie szyi bądź pomiędzy łopatkami. Cała procedura wszczepiania czipa jest krótka, trwa kilkanaście sekund, nie wymaga specjalnego przygotowania psa – czipowanie przypomina zwykły zastrzyk, tylko z Padaczka u psa – objawy. Głównym objawem padaczki u psa są nawracające ataki drgawkowe. Napady te przybierają zróżnicowaną formę, w zależności od postaci choroby. Uwzględniając obraz kliniczny, drgawki zostały podzielone na uogólnione i częściowe. Przed napadem mogą wystąpić m.in.: zaburzenia koordynacji ruchów Kaszak to torbiel, która powstaje w obrębie mieszków włosowych lub gruczołów łojowych. Najczęściej występuje na twarzy lub owłosionej skórze głowy. Może pojawiać się także na tułowiu, mosznie i wargach sromowych większych. Dotyka najczęściej ludzi młodych i towarzyszy trądzikowi, ale może pojawić się w każdym wieku. Kaszaki usuwa się za pomocą laseroterapii lub krioterapii. Po zabiegu należy unikać słońca i wody przez około 8 tygodni. Nie zaleca się samodzielnego usuwania zmian, ani usuwania ich w gabinetach kosmetycznych. Autor: Redakcja. Kaszak to nic innego jak torbiel, która powstaje na skórze. GV20n. [B][U][COLOR="Red"]JAK WYGLĄDA ZABIEG?[/COLOR][/U][/B] Kastracja jest zabiegiem wymagającym znieczulenia ogólnego (narkozy). Przed operacją pies musi być na czczo przez minimum 12 godzin (nie może nic jeść w dniu operacji). Takie postępowanie ma na celu zmniejszenie ryzyka powikłań w czasie operacji i bezpośrednio po niej. Jednak szansa na to, aby pojawiły się jakiekolwiek komplikacje jest bardzo niewielka - kastracja jest bardzo prostym zabiegiem, trwającym maksymalnie 15 minut. W czasie zabiegu chirurg rozcina worek mosznowy w jednym lub dwóch miejscach (zależnie od techniki operacyjnej), potem wysuwa jądra z moszny i zakłada przewiązki z nici chirurgicznej na naczynia krwionośne oraz nasieniowód biegnące do każdego jądra (co zapobiega krwotokowi). Na koniec oba jądra są odcinane, a rozcięcie dokładnie zaszywane. Cały zabieg w przypadku doświadczonego chirurga trwa około 15 minut. Zwykle pies może zostać zabrany do domu jeszcze tego samego dnia. Przed opuszczeniem kliniki powinnien otrzymać leki przeciwbólowe a właściciel - pisemne zalecenia, jak opiekować się nim po zabiegu. Z reguły zalecenia są bardzo krótkie: [LIST][*]głodówka jeszcze przez 12 godzin, woda do picia do woli,[*]ochrona rany przed lizaniem,[*]systematyczne podawanie zaleconych leków przeciwbólowych (najczęściej przez 2-3 dni),[*]utrzymywanie kontaktu z lecznicą na wypadek niepokojących objawów. [/LIST] Stosowanie antybiotyku po operacji nie jest konieczne w przypadku zachowania przez chirurga wszystkich wymogów aseptyki przed i w trakcie zabiegu. [B][U][COLOR="red"]WADY I ZALETY KASTRACJI[/COLOR][/U][/B] [B] Wady[/B] Najważniejszą wadą kastracji jest jej nieodwracalność. Po przeprowadzeniu tego zabiegu nie ma już możliwości przywrócenia psu płodności. Jednak w przypadku nierasowych psów ten aspekt operacji najczęściej nie ma żadnego znaczenia. Jak niemal każda operacja, kastracja niesie za sobą także ryzyko wystąpienia komplikacji związanych ze znieczuleniem ogólnym (narkozą), choć w przypadku młodych, zdrowych zwierząt szansa na jakiekolwiek powikłania jest bardzo niewielka, szczególnie, że operacja trwa bardzo krótko. Aby ograniczyć to ryzyko do minimum, przed zabiegiem dokładnie bada się zwierzęta i ew. zleca się wykonanie badań dodatkowych np. analizy krwi, RTG. Ponadto innym, negatywnym zjawiskiem, które może ujawnić się po kastracji, jest tendencja do tycia. Wbrew powszechnie panującej opinii kastracja nie jest wcale przyczyną tycia, ponieważ nadwaga jest problemem zarówno kastrowanych jak i niekastrowanych psów. Jednak prawdą jest, że u psów które mają skłonności do nadwagi i niechętnie zażywają ruchu, kastracja przyspiesza powstanie otyłości. Dlatego u tych psów, po zabiegu kastracji zaleca się zredukowanie ilości jedzenia lub stosowanie specjalnych diet tzw. LightDiet (np. Hill's Canine Maintenance Light, Royal Canine Light, Eukanuba Light). [B]Zalety[/B] Najważniejszą zaletą kastracji są zmiany w zachowaniu zwierzęcia. Wykastrowany pies jest bardziej przywiązany do właściciela, bardziej się go pilnuje, nie ma tendencji do ucieczek w pogoniu za suką w cieczce. Jest także zwykle mniej agresywny (chodzi o agresję związaną z walką o samicę, przywództwo) wobec innych psów i ludzi, co niektórzy poczytują za wadę. Warto jednak zwrócić uwagę, że np. źle wychowany pies, któremu pozwolono za młodu "rządzić" w domu, może wcale nie zmienić się po kastracji, ponieważ taka dominacja jest już zależna nie tylko od hormonów ale także od psychiki. Inną, zdrowotną zaletą kastracji jest znaczne obniżenie ryzyka chorób prostaty (praktycznie do zera) oraz ryzyka tzw. przepukliny kroczowej. [B][U][COLOR="#ff0000"]CZEGO KASTRACJA NIE POWODUJE...[/COLOR][/U][/B] Wśród właścicieli psów istnieje kilka nieprawdziwych informacji na temat szkodliwości kastracji. Po pierwsze wiele osób sądzi, że kastracja przeprowadzana u psa w młodym wieku powoduje zatrzymanie wzrostu. Nie jest to prawdą, czego dowiodło wiele badań naukowych oraz praktyka lekarska - bowiem wykastrowane w wieku 8 tygodni psy są potem - w wieku 2 lat tak samo duże jak ich niewykastrowani rówieśnicy i nie można stwierdzić pomiędzy nimi żadnych znaczących różnic. Drugim popularnym mitem jest twierdzenie, że kastracja powoduje, że pies staje się leniwy czy też nie pilnuje domu i właściciela. Nie jest to prawdą - zabieg powoduje jedynie zmniejszenie agresji związanej z przywództwem, dominacją, ale nie zmienia zachowań terytorialnych psa (obrona terenu) czy agresji w sytuacji zagrożenia. [B][U][COLOR="#ff0000"]NAJLEPSZY TERMIN KASTRACJI[/COLOR][/U][/B] Kastracja może być z powodzeniem przeprowadzona nawet u 8 tygodniowych szczeniąt - jest to bardzo popularny termin zabiegu w schroniskach i przytuliskach w Stanach Zjednoczonych. Jednak zabieg przeprowadzany w tym wieku wymaga zastosowania specjalnych, bezpiecznych leków do narkozy ( narkozy wziewnej) i doświadczenia w postępowaniu z tak młodym pacjentem. Ponieważ w Polsce w nie wielu lecznicach istnieje odpowiedni sprzęt i możliwości, lepiej jest przeprowadzić ten zabieg trochę później - [B]w wieku 7-12 miesięcy[/B], kiedy pies jest młody i w pełni sił. Dotychczas nie zaobserwowano żadnych różnic pomiędzy kastracją wykonywaną "wcześnie" i "późno" (tzn. niezależnie od tego, w jakim wieku był wykonany zabieg, psy tak samo rozwijają się, zachowują itp.), dlatego nie ma jakiś konkretnych wskazań, co do najlepszego wieku. [B][U][COLOR="#ff0000"]DIETA PO KASTRACJI[/COLOR][/U][/B] Przeprowadzenie zabiegu kastracji nie powinno być jednoznaczne ze zmianą diety. Nie ma powodu, aby po zabiegu pies otrzymywał jakikolwiek specjalny pokarm - najlepiej karmić go [B]tym samym pokarmem, [/B]który dostawał dotychczas, dostosowanym do jego wieku i aktywności. U psów z tendecją do tycia zaleca się zredukowanie ilości jedzenia lub stosowanie specjalnych diet tzw. LightDiet (np. Hill's Canine Maintenance Light, Royal Canine Light, Eukanuba Light). Informacje zostały pobrane ze strony: [URL=" Kaszaki u psa są zazwyczaj niegroźne, jednakże należy je szybko usunąć. Czym są? Kaszaki to łagodne zmiany nowotworowe powstałe w okolicy mieszka włosowego lub gruczołu łojowego. Kaszak to jeden z najczęściej spotykanych guzów skóry, dlatego warto mu poświęcić chwilę. Inne nazwy kaszaka to torbiel łojowa lub torbiel naskórkowa. Ten problem często dotyczy ludzi, aczkolwiek może także pojawić się u naszych czworonogów. Nie jest to coś, co powinno spędzać nam sen z powiek, ale nie warto tego lekceważyć. Kaszaki u psa – jak to wygląda? Kaszaki to twory w kształcie guzka na skórze. Mogą pojawiać się w różnych miejscach i początkowo przypominają bąble jak od ugryzienia owada. Najczęściej przybiera naturalny kolor skóry psa, ale może być też ciemniejsza. Jest to zmiana, która daje się swobodnie przesuwać, oczywiście w ograniczonym zakresie. Ponadto kaszaki mogą być miękkie lub twarde. Guzki te są wypełnione płynem łojowym z domieszką złuszczonego naskórka. Stąd diagnostyka kaszaka polega na jego lekkim nacięciu i wciśnięciu zawartości. To daje lekarzom weterynarii pewność, że mają do czynienia z kaszakiem. Przeczytaj również wpis o tym Dlaczego warto mieć klatkę dla psa w domu? i wyraź swoje zdanie w tym temacie! Kaszak u psa – rodzaje Kaszaki u psa można spotkać w dwóch rodzajach. Chyba nie ma ich oficjalnego podziału, więc nazwijmy je „bolesne” i „bezbolesne”. Bezbolesne, to takie, które jak nazwa wskazuje – nie wywołują bólu u psa. Są zwykłymi bąbelkami wypełnionymi płynem z mieszkiem włosowym pośrodku zmiany. Ten rodzaj nie daje żadnych oznak ze strony psa. Zmiany bolesne oznaczają, że w guzek wdało się zakażenie. Wówczas każde dotknięcie guza wywołuję ból u naszego psa. Z wewnątrz może wypływać bardziej gęsta wydzielina o nieprzyjemnym zapachu. Guzek może też przybrać kolor czerwony. W takim wypadku konieczne jest jak najszybsze zgłoszenie się do lekarza weterynarii, aby ulżyć psu w cierpieniu. Diagnoza i leczenie Zazwyczaj diagnoza stawiana jest na podstawie badania palpacyjnego, czyli lekarz weterynarii musi zmianę zobaczyć i omacać. Nie da się sprawy załatwić przez telefon. Następnie kaszak może być nacięty i nakłuty, a jego zawartość zdrenowana. Lekarz może także zalecić usunięcie guza wraz z torebką w celu wykluczenia powtórnego wzrostu zmiany. Jest to chyba najlepsze rozwiązanie, bowiem maksymalnie minimalizuje ryzyko powrotu kaszaka w danym miejscu. Wówczas psiaki dostają znieczulenie miejscowe razem z głupim jasiem albo chwilowe znieczulenie ogólne, aby zminimalizować stres u zwierzaka. Po takim całkowitym wycięciu warto zlecić badania histopatologiczne, które wykażą z czym mamy do czynienia. Pamiętaj! Kaszaków nie należy usuwać samemu, ponieważ może to skutkować zakażeniem okolicy lub rozlania zawartości guzka pod skórą! Zawsze zgłoś się z tym problemem do lekarza weterynarii i jeśli to możliwe to nalegaj na całkowite usunięcie guza wraz z torebką. Podsumowanie Jeżeli u Twojego psa pojawi się jakakolwiek nowa zmiana na skórze – reaguj! Zapytaj specjalistę czy to na pewno nic groźnego. Może to być zwykłe ugryzienie owada, a może być to rozrastający się nowotwór, który trzeba jak najszybciej usunąć. W takim wypadku liczy się czas reakcji, dlatego nie odkładaj nic na później. Możesz dzięki temu uratować zdrowie i życie swojego czworonoga. Ściskam, Kasia Follow my blog with Bloglovin Zgodnie ze swoją misją, Redakcja dokłada wszelkich starań, aby dostarczać rzetelne treści medyczne poparte najnowszą wiedzą naukową. Dodatkowe oznaczenie "Sprawdzona treść" wskazuje, że dany artykuł został zweryfikowany przez lekarza lub bezpośrednio przez niego napisany. Taka dwustopniowa weryfikacja: dziennikarz medyczny i lekarz pozwala nam na dostarczanie treści najwyższej jakości oraz zgodnych z aktualną wiedzą medyczną. Nasze zaangażowanie w tym zakresie zostało docenione przez Stowarzyszenie Dziennikarze dla Zdrowia, które nadało Redakcji honorowy tytuł Wielkiego Edukatora. Sprawdzona treść Konsultacja merytoryczna: Lek. Bartosz Domagała ten tekst przeczytasz w 7 minut Kaszak to niewielka torbiel, powstająca w okolicach mieszków włosowych i gruczołów łojowych. Kaszaki mają postać wypukłych guzków, które wypełniają się masą łojową i rogową najczęściej w wyniku uszkodzenia mieszka włosowego lub gruczołu łojowego. Kaszaki często są przyczyną zakażeń, a nieprawidłowe usunięcie kaszaka może spowodować powstanie nieestetycznych blizn. Co to jest kaszak, jakie są jego przyczyny rozwoju, jak się bezpiecznie go pozbyć? Oto najważniejsze informacje. Getty Images Potrzebujesz porady? Umów e-wizytę 459 lekarzy teraz online Kaszak – co to jest? Gdzie zazwyczaj pojawiają się kaszaki? Kaszak – przyczyny rozwoju Kaszaki - objawy Czy kaszak boli? W jaki sposób rozpoznawane są kaszaki w różnych okolicach ciała? Diagnostyka kaszaków Z czym należy różnicować kaszaki? Kaszak – wyciskanie Kaszak - leczenie Kaszak – usuwanie za pomocą domowych metod Jak należy się chronić przed kaszakami? Kaszak – co to jest? Kaszak to najprościej mówiąc niewielka torbiel (cysta naskórkowa, narośl na skórze), która lokalizuje się zwykle w okolicy mieszków i gruczołów włosowych. Kaszak ma postać okrągłych podskórnych guzków i guzków o wielkości od kilku milimetrów do kilku centymetrów. Pojawiają się głównie na karku, twarzy czy skórze głowy. Szczególnie nieestetyczne w wyglądzie są kaszaki na twarzy. Mogą być twarde, spoiste lub okrągłe. W jego wnętrzu znajduje się łój, a dokładnie mieszanina keratyny, łoju i cholesterolu oraz zrogowaciały naskórek, a także w niektórych przypadkach fragmenty mieszków włosowych. Z czasem cysta zmienia swój kolor na żółty lub biały. Mogą występować jako zmiany pojedyncze lub mnogie. Są to najczęściej zmiany o charakterze łagodnym i usuwa się je głównie z przyczyn kosmetycznych. Kaszki obserwuje się najczęściej u osób pomiędzy 30. a 40. rokiem życia, u osób w okresie dojrzewania, gdy dochodzi do ogromnych zmian w gospodarce hormonalnej i nierzadko zaburzeń funkcjonowania gruczołów łojowych. Spotykany jest dwa razy częściej u mężczyzn niż u kobiet. Kaszak u dziecka obserwowany jest dość rzadko. Wyróżnia się dwa rodzaje kaszaka: kaszak prawdziwy – ma podłoże genetyczne. Rozwija się w wyniku wnikania w głąb skóry komórek, które docelowo powinny znajdować się na powierzchni skóry. Jest to genetyczny defekt skórny, kaszak rzekomy – do jego rozwoju dochodzi w wyniku zaczopowania gruczołu łojowego w wyniku nieprawidłowej higieny osobistej lub zranienia skóry. Jest widoczny gołym okiem, a po jego naciśnięciu wydostaje się z niego tłusta, nieprzyjemna w zapachu substancja. Gdzie zazwyczaj pojawiają się kaszaki? Kaszaki najczęściej zlokalizowane są w okolicy twarzy, tułowia (najczęściej po stronie brzusznej) oraz szyi. Szczególnie niekomfortowe ze względu na swoją lokalizację są kaszaki miejsc intymnych (kaszak na jądrach, kaszak na wargach sromowych, kaszak na penisie). Zmiany te mogą powodować bolesność podczas stosunku (tzw. dyspareunię) lub dolegliwości bólowe, związane z chodzeniem czy też noszeniem bielizny. Mogą również przeszkadzać w prawidłowym oddawaniu moczu (mikcji). Błony śluzowe oka i jamy ustnej również mogą być dotknięte schorzeniem – opisano przypadki występowania kaszaków na: spojówce powiekowej (opisywane przez pacjentów jako kaszak na powiece, kaszak na oku czy też kaszak pod okiem), wargach, wewnętrznej powierzchni policzków oraz pod językiem. Podpaznokciowe torbiele epidermoidalne mogą powodować zmiany strukturalne w płytce paznokciowej w postaci onycholizy lub nadmiernego rogowacenia pod paznokciem, które należy różnicować ze zmianami powstałymi na tle grzybicy lub łuszczycy. Powodują one również dolegliwości w postaci rumienia, obrzęku, tkliwości oraz bolesności. Gdzie może pojawić się jeszcze kaszak: kaszak na głowie, kaszak na powiece, kaszak na twarzy, kaszak na policzku, kaszak na plecach, kaszak na oku, kaszak pod okiem, kaszak na szyi, kaszak na czole, kaszak na wargach sromowych, kaszak na mosznie. Kaszak – przyczyny rozwoju Istnieje wiele przyczyn wpływających na rozwój kaszaków. Jednak, za ich główne podłoże uważa się zaczopowanie ujść mieszków włosowych oraz gruczołów łojowych. Do tego zjawiska dochodzi w wyniku stosowania kosmetyków, głównie w ich nadmiarze (mowa tutaj o podkładach, pudrach, tłustych kremach i preparatach zawierających silikony). Ponadto, czynnikiem rozwoju jest: brak odpowiedniej higieny osobistej, zakażenie wirusem HPV, okres dojrzewania – okres nadmiernej pracy gruczołów łojowych, defekt mieszków włosowych - z powodu różnych uszkodzeń skóry, przez urazy, otarcia czy pooperacyjne rany, komórki mieszków włosowych ulegają uszkodzeniu, i tworzą się wtedy kaszaki, genetyka - osoby, które mają schorzenie znamion podstawowych komórek są w grupie zwiększonego ryzyka rozwoju kaszaków. Również osoby z rzadką chorobą genetyczną Gardnera są narażeni na kaszaki. wady rozwojowe - kaszaki niekiedy mają swój początek już w okresie płodowym, gdy komórki macierzyste skóry, włosów, a nawet paznokci zostają zamknięte w komórkach innych tkanek. Do powstania kaszaków może również przyczynić się zbyt intensywna ekspozycja skóry na promieniowanie UV, dotyczy to w głównej mierze ludzi starszych, po 65 rż. Pewną rolę w powstawaniu kaszaków mogą odgrywać również kremy na bazie oleju, których stosowanie w nadmiarze negatywnie wpływa na skórę i prowadzi do tworzenia się torbieli gruczołu łojowego. Kaszaki - objawy Obecność kaszaków powoduje powstanie pod skórą guzka na jej powierzchni - może on być zarówno miękki, jak i twardy (wskutek zaczopowania ujścia mieszka włosowego). Może być również widoczny ciemny, centralny punkt guzka świadczący o niedrożności kanału włosowego. Mogą też mieć barwę białą, albo żółtą, a u osób ciemnej karnacji kolor kaszaka może być zupełnie inny. Towarzyszy im zaczerwienie oraz ból. Kaszak przybiera rozmiar od kilku milimetrów do nawet 5 centymetrów. Czy kaszak boli? Ogólnie rzecz biorąc kaszak nie boli. Na początku, kiedy kaszak się pojawia nie odczuwa się żadnych dolegliwości. Niestety, gdy dojdzie do jego nadkażenia może pojawić się ból i nieprzyjemne uczucie. Wtedy pojawia się właśnie stan zapalny, skóra wokół kaszaka jest czerwona i zwykle też bardzo ciepła. Średnica kaszaków zwykle nie przekracza kilku centymetrów. W jaki sposób rozpoznawane są kaszaki w różnych okolicach ciała? Osoba, która zaobserwowała u siebie kaszaka, ale nie ma do końca jest pewna czy to na pewno on powinna skonsultować się z lekarzem. Diagnoza kaszaka odbywa się na podstawie badania fizykalnego – a dokładnie, paplacyjnego zbadania zmiany. Diagnostyka kaszaków Kaszaki nie są trudne do zdiagnozowania, ponieważ ich wygląd od razu wskazuje na torbiel łojową. Niekiedy jednak lekarze sugerują wykonanie biopsji, aby wykluczyć czy guzki nie stanowią zagrożenia dla życia. Dlatego, kiedy pojawił się na twojej skórze wykwit przypominający kaszaka, ale nie masz pewności - udaj się do lekarza. Jak wiadomo kaszaki mają to do siebie, że mogą opróżnić się samoistnie pękając, jednak czasem powoduje kaszak stan zapalny, w stosunku do którego trzeba podjąć odpowiedni sposób postępowania. Dlatego, przy pojawieniu się kaszaka najlepiej udać się do lekarza. W wątpliwych przypadkach, gdy kaszaki budzą podejrzenie i lekarze podejrzewają ich nowotworowy charakter, należy wyciąć zmianę i przeprowadzić badanie histopatologiczne. Ponadto kaszaka należy różnicować z: nerwowłókniakiem - zmiany skórne są twarde i często mają mnogi charakter, ropniem - występuje rumień i ucieplenie skóry, tłuszczakiem - w badaniu palpacyjnym jest miękki i ma tendencję do powiększania się. U nastolatków duża ilość torbieli epidermoidalnych może wskazywać na obecność zespołu Gardnera. Jest to choroba genetyczna, dziedziczona autosomalnie dominująco. W jej przebiegu współwystępują mnogie polipy jelita grubego oraz nowotwory innych tkanek. Torbiele łojowe mogą przeszkadzać w życiu codziennym, gdy osiągną duże rozmiary. Wówczas konieczny jest zabieg chirurgiczny. Z czym należy różnicować kaszaki? Kaszaki dla lekarza nie są trudne do zdiagnozowania, jednak czasami należy go różnicować z innymi patologicznymi zmianami pojawiającymi się na skórze. Głównie mowa tutaj o tłuszczakach. Są one bardzo podobne do kaszaków, jednak ich struktura jest bardziej miękka i w wielu przypadkach się powiększają. Należy również w rozróżnieniu brać pod uwagę nerwiakowłókniaki, które zazwyczaj są bardziej twarde i występują w większej ilości. Ponadto, kaszaki należy rozróżniać od ropni, które są bolesne i zdecydowanie mocniej ucieplone. Kaszak – wyciskanie Kaszak stanowi, szczególnie na twarzy nieestetyczną zmianę, której każdy chce się jak najszybciej pozbyć. W początkowej fazie wzrostu zmiana ta może samoistnie się cofnąć, zwłaszcza gdy dbamy o higienę twarzy, stosując odpowiednie i dobrej jakości peelingi. Wyciskanie kaszaka, usuwanie kaszaka za pomocą igły bądź szpilki i samodzielne wycięcie kaszaka nie jest wskazane. Może to spowodować wdanie się infekcji, a więc stanu zapalnego i w konsekwencji powstania nieestetycznej blizny. Tak więc, usuwanie kaszaka w domu nie jest dobrym rozwiązaniem. Kaszak - leczenie Niektóre kaszaki mogą same pęknąć, a niektóre wymagają usunięcia przez lekarza. Czasem wystarczy nakłucie torbieli i wyciśnięcie zawartości, lecz gdy to nie pomaga lekarze zalecają zabieg usunięcia chirurgicznego (ze znieczuleniem miejscowym). Dzięki całkowitemu usunięciu kaszaka można zapobiec jego nawrotowi, w sytuacji gdy nie doszło do stanu zapalnego. Inną metodą leczenia kaszaków jest krioterepia (wymrażanie). W trakcie zabiegu kaszak zostaje kilkakrotnie zamrożony oraz odmrożony, co ma na celu zniszczenie jego tkanek. Metoda ta jest nieinwazyjna i wykonuje się ją miejscowo. Po zabiegu usunięcia kaszaka może pozostać blizna. To czy będzie ona bardziej czy mniej widoczna zależy od wybranej metody. Biorąc pod uwagę ten fakt, wielkość blizny jest mniej korzystna w przypadku przeprowadzenia całkowitego wycięcia chirurgicznego. Jeżeli torbiel łojowa objęta jest stanem zapalnym, najczęściej zaleca się stosowanie antybiotyków doustnych. Po takiej kuracji (około sześć tygodni) kaszak zostaje usunięty, a na skórę założone zostają szwy, które należy zdjąć po około dwóch tygodniach. W sytuacji, gdy kaszak znajduje się w bardzo wrażliwym miejscu, lekarze stosują wypalanie laserem z dwutlenkiem węgla. Czasem lekarze najpierw nacinają torbiel i usuwają zawartość, dzięki czemu blizna jest malutka i goi się sama. Kaszak – usuwanie za pomocą domowych metod Domowym sposobem na kaszaki są okłady z wywaru skrzypu polnego, który łagodzi podrażnienie i korzystnie wpływa na pracę gruczołów łojowych. Na napar składają się: 2 szklanki wody, wata oraz bandaż, cztery łyżki (kopiate) skrzypu. Należy przez około pięć minut gotować napar, a następnie nasączyć nim watę i przyłożyć w miejsce kaszaka (pamiętaj o zabezpieczeniu waty bandażem, aby się nie zsuwała). Nie należy samemu przekłuwać/usuwać/wyciskać kaszaków! Grozi to zakażeniem. Jak należy się chronić przed kaszakami? Przede wszystkim należy dbać o higienę osobistą i systematycznie złuszczać zrogowaciały naskórek, przy pomocy peelingów. Dzięki temu możliwe jest uniknięcie zaczopowania ujścia mieszka włosowego, co jest szczególnie istotne u osób posiadających tendencję do nadmiernego łojotoku. Z kolei w przypadku obecności na skórze kaszaka, nie należy zwlekać z wizytą u specjalisty. Odpowiednio wcześnie dobrane leczenie przez dermatologa czy chirurga pozwala uniknąć wtórnego nadkażenia, mogącego spowodować poważne konsekwencje ogólnoustrojowe. Treści z serwisu mają na celu polepszenie, a nie zastąpienie, kontaktu pomiędzy Użytkownikiem Serwisu a jego lekarzem. Serwis ma z założenia charakter wyłącznie informacyjno-edukacyjny. Przed zastosowaniem się do porad z zakresu wiedzy specjalistycznej, w szczególności medycznych, zawartych w naszym Serwisie należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Administrator nie ponosi żadnych konsekwencji wynikających z wykorzystania informacji zawartych w Serwisie. Potrzebujesz konsultacji lekarskiej lub e-recepty? Wejdź na gdzie uzyskasz pomoc online - szybko, bezpiecznie i bez wychodzenia z domu. Teraz z e-konsultacji możesz skorzystać także bezpłatnie w ramach NFZ. kaszaki Kaszak zmiany skórne dermatologia choroby dermatologiczne Jak leczyć kaszak na powiece? Jak wygląda leczenie kaszaka na powiece? Czy leczenie kaszaka opiera się jedynie na zabiegu wycięcia kaszaka z powieki? W jaki inny sposób można się pozbyć... Lek. Katarzyna Darecka Michał Wiśniewski ma łuszczycę. Walkę z chorobą utrudniał mu alkohol Wokalista "Ich Troje" przyznał, że zmaga się z łuszczycą, która doprowadziła do sytuacji, że nie miał już prawie paznokci. Zaczęła też atakować jego twarz.... Klaudia Torchała Włókniak twardy - czy zagraża życiu? Dlaczego powstaje i kiedy usunąć włókniak twardy? Włókniak twardy to drobna zmiana nowotworowa, która nie złośliwieje, dlatego nie należy się niepokoić. Jego wygląd nie jest jednak estetyczny, dlatego dużo osób... Tatiana Naklicka Operacyjne leczenie zeza u dzieci Zez może mieć wiele przyczyn. Problem może wynikać z zaburzeń mięśni odpowiedzialnych za ruch gałek ocznych. Z tego względu kąt widzenia w jednym oku zmienia się... Marta Pawlak Lek na stawy pomaga na egzemę Stosowany w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stanów tofacinib może również pomóc w przypadku zapalenia skóry - informuje Journal of the American Academy of... Kastracja psa to popularny zabieg chirurgiczny, na który decyduje się coraz więcej właścicieli. Procedura sprawia, że zwierzę jest nie tylko bezpłodne, ale tez chronione przed chorobami układu rozrodczego. Przeprowadzony w gabinecie weterynaryjnym zabieg wpływa jednak znacząco na jego zachowanie. Dlatego też warto wiedzieć, jak opiekować się pupilem po zabiegu. Czym się różni od sterylizacji i jakie są z niego korzyści?Kiedy najlepiej przeprowadzić kastrację psa?Kastrację psa zaleca się wykonać, gdy zwierzę ma ponad 7. do 12. miesięcy życia. Duży wpływ ma jednak rozmiar oraz rasa. Mniejsze psy, które szybciej stają się w pełni dojrzałe, powinny być kastrowane wcześniej. Najlepiej jednak poradzić się w tym celu specjalisty z lecznicy weterynaryjnej. Kastrować można także starsze psy. Zaleca się mimo wszystko wykonanie odpowiednich badań. W ten sposób uniknie się niepotrzebnych powikłań. W przypadku problemów z sercem lub innych przewlekłych chorób czworonoga, zabieg pod narkozą nie jest wskazany. Natomiast jeśli na prostacie lub jądrach zdiagnozowano poważne zmiany bądź też dolegliwości obejmują działanie hormonów płciowych, zalecane jest przeprowadzenie wygląda kastracja psa?Zabieg przeprowadzany jest w gabinecie weterynaryjnym. W jego trakcie zwierzę poddawane jest pełnej narkozie. Lekarz weterynarii usuwa chirurgicznie jądra oraz najądrza u samca lub jajniki, jajowody i macicę u samicy. Cała procedura jest stosunkowo krótka i popularna. Alternatywą dla tradycyjnego zabiegu jest chemiczna kastracja psów. Polega na aplikacji preparatu w formie czipu pod skórę zwierzęcia w okolicy łopatek. Wprowadzony środek uwalnia hormony odpowiedzialne za wytwarzanie testosteronu. Okresowo hamują ich produkcję (na ok. 6-12 miesięcy).W ten sposób zwierzę staje się całkowicie lub okresowo bezpłodne. Od sterylizacji zabieg różni się tym, że komórki rozrodcze są całkowicie usuwane lub tylko czasowo„dezaktywowane”. W zabiegu sterylizacji za to nasieniowody lub jajowody są podwiązywane. Zachowanie suczki po sterylizacji jest różne, podobnie jak po kastracji. W przypadku usunięcia komórek rozrodczych zwierzę przestaje odczuwać popęd płciowy, co wpływa znacząco na jego zachowanie. Dlatego też tak ważna jest właściwa opieka psa po są zalety zabiegu?Po kastracji pies jest mniej narażony na wszelkiego rodzaju schorzenia obejmujące narządy rodne oraz gruczoły mlekowe. Zaliczają się do nich choroby takie jak: ropomacicze (ropne zapalenie macicy), nowotwory czy endometrioza (zapalenie błon śluzowych macicy). Dzięki zabiegowi można także zapobiec występowaniu u psa cukrzycy. W przypadku jej zdiagnozowania wykonanie operacji wpływa korzystnie na jej leczenie. Dotyczy to szczególnie suk. Zmiany hormonalne nierzadko działają niekorzystnie na przemianę materii i glukozy. Przy tym przyczyniają się do agresywnych i zmiennych zachowań się opiekować psem po kastracji?Chociaż kastracja psa należy do prostych zabiegów, niewiążących się z powikłaniami, wpływa jednak znacząco na zachowanie zwierzęcia. Dlatego też tak ważna jest prawidłowa opieka nad psem poddanym zabiegowi. Do najważniejszych działań zalicza się ograniczenie ruchliwości zwierzęcia oraz zakładanie na miejsce pooperacyjnych blizn ochrony. Konieczne będzie także regularne odwiedzanie kliniki weterynaryjnej. Bezpośrednio po zabiegu, przez ok. 3-4 godziny trzeb zadbać o nawodnienie organizmu zwierzęcia. W tym celu należy podawać zwierzęciu wodę w małych dawkach. Posiłek, najlepiej lekkostrawny, dobrze jest podać po upływie doby od zabiegu. Najlepiej też podzielić go na mniejsze porcje. Początkowo zwierzę może okazywać brak apetytu. Jest to normalna reakcja na stres i znieczulenie. Jeśli jednak stan ten połączony z gorączką oraz niepokojącymi zmianami w obrębie rany będzie się utrzymywał dłużej niż 2 dni, konieczna będzie wizyta u weterynarza. Zwierzę powinno być przez pierwsze tygodnie po zabiegu wyprowadzane na smyczy. Aby zapobiec dotykaniu przez psa swędzącej, gojącej się rany i naruszeniu szwów, dobrze jest nałożyć mu ochronny fartuszek lub specjalny zabieg wpływa na zachowanie psa?Wykonany w gabinecie weterynaryjnym zabieg wpływa znacząco na metabolizm zwierzęcia. Psy poddane zabiegowi sterylizacji lub kastracji są bardziej podatne na nadwagę. Należy zatem zadbać o właściwą dietę czworonoga. Warto bowiem wiedzieć, że po operacji jego potrzeba aktywności znacznie się zmniejsza. Dlatego warto zatroszczyć się o odpowiednie odżywianie pupila i skonsultować się w tym celu z lekarzem weterynarii. W przypadku niegojenia się rany, osłabienia, apatii i problemów z wypróżnianiem się zwierzęcia wymagane jest złożenie wizyty u specjalisty.